Delegowanie do pracy za granicę.

Sądy nie zawsze są po stronie pracowników mimo iż organy podatkowe cały czas zajmują stanowisko, że wartość bezpłatnego zakwaterowania jest przychodem oddelegowanego pracownika, to inne zdanie mają w tej sprawie sądy. W ostatnich dwóch latach doszło do ukształtowania pozytywnej dla podatników linii orzeczniczej, zgodnie z którą pracownik nie zapłaci PIT od noclegu, co może być podstawą wystąpień o zwrot nadpłaty. Jednak zdarzają się też wyroki niezgodne z tą linią.

W sprawach dotyczących delegowania pracowników sądy administracyjne powołują się na przepisy unijne. Z orzecznictwa NSA wynika, że skoro zgodnie z dyrektywą UE świadczenia rzeczowe nie stanowią elementu wynagrodzenia, to nie stanowią też podstawy opodatkowania. 

– Od sierpnia 2023 r. sądy administracyjne co do zasady wydają pozytywne dla pracodawców i pracowników orzeczenia, co potwierdza ukształtowanie się korzystnej linii orzeczniczej. Sądy orzekają, iż pracownik nie ma przychodu niezależnie od tego, czy to pracodawca finansuje mu świadczenia, czy też zwraca pokryte przez pracownika koszty. Wyjątkiem jest jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wydał ostatnio trzy wyroki, w których wprowadził rozróżnienie. Według rzeszowskiego WSA zwolnienie z podatku jest możliwe tylko wówczas, gdy pracodawca zwraca pracownikowi koszty. Nie sposób zgodzić się z taką wykładnią przepisów – mówi Grzegorz Grochowina, szef Zespołu Zarządzania Wiedzą w Departamencie Podatkowym w KPMG w Polsce. 

Chodzi o nieprawomocne orzeczenie WSA z 8 października 2024 (sygn. I SA/Rz 309/24) i prawomocne z 11 lipca 2024 r. (sygn. I SA/Rz 292/24). Obie sprawy dotyczyły spółek z branży budowlanej, które delegują pracowników czasowo do pracy za granicę. Zapewniają im przy tym transport i noclegi. WSA orzekł w obu tych sprawach, że dodatki z tytułu delegowania uznaje się za część wynagrodzenia, chyba że są wypłacane jako zwrot wydatków faktycznie poniesionych w związku z delegowaniem, takich jak koszty podróży, wyżywienia i zakwaterowania.

– Mimo iż organy podatkowe niezmiennie uważają, że wartość bezpłatnego zakwaterowania i transportu jest przychodem pracownika, to orzecznictwo zmierza co do zasady w innym kierunku. Co istotne, sądy powołują się na prawo unijne, uzasadniając, że skoro zgodnie z dyrektywą UE świadczenia rzeczowe nie stanowią elementu wynagrodzenia, to nie stanowią też podstawy opodatkowania – dodaje Grzegorz Grochowina.

Źródło Prawo.pl